සහවේදනය යනු කුමක් දැයි හොයා බැලීමට මයිකල් මෝර්පර්ගෝ ගේ කතන්දර කීපයක් කියවීමෙන් අනතුරුවය.
සහවේදනය යනු අනෙකුගේ දුකක් වේදනාවක් ගැන පිටතින් සිට සංවේදී වීමේ ගුණය බව දැන ගතිමි . එය අනුකම්පාවට වඩා වෙනස්ය .අනුකම්පාව ඇතිවී නැතිවී යයි.සහවේදනය අපව සිතන්න පොලඹවයි .

හොඳ පොතක් යනු ඔබව වෙනත් කෙනෙකු බවට පත් කරනේ
සහවේදනය තුලිනි .

මයිකල් මෝර්පර්ගෝ කියවන විට ඒ බව නිතරම මතක් වේ.

අප බොහෝ දෙනා ජීවිතය ගත කරන්නේ අපේම ඇස්වලින් ලෝකය බලමිනි.

අපේ දුක.

අපේ බිය.

අපේ සතුට.

අපේ අසාර්ථකත්වය.

නමුත් මෝර්පර්ගෝ පාඨකයාට වෙනස් ආරාධනාවක් කරයි.

“මොහොතකට ඔබ නොවන්න,” ඔහු කියයි.

“අශ්වයෙකු වන්න.”

“සරණාගත දරුවෙකු වන්න.”

“යුද්ධයක අතරමං වූ මිතුරෙකු වන්න.”

“තනි වූ වයෝවෘද්ධයෙකු වන්න.”

එවිට පුදුම දෙයක් සිදුවේ.

අපි කතාව කියවන්නේ නැත.

අපි එහි ජීවත් වෙමු.

War Horse ඇත්තටම යුද්ධය ගැනද?

බොහෝ දෙනා සිතන්නේ War Horse යනු යුද්ධය ගැන නවකතාවක් බවයි.

මම හිතන්නේ නැහැ.

එය සහවේදනය ගැන නවකතාවකි.

යුද්ධය අපට පෙන්වන්නේ අශ්වයෙකුගේ ඇස්වලිනි.

අශ්වයාට දේශපාලනයක් නැත.

ජාතිකත්වයක් නැත.

ඔහුට දැනෙන්නේ බිය පමණි.

වේදනාව පමණි.

හිමිකරු වෙනුවෙන් ඇති ආදරය පමණි.

එවිට පාඨකයාට තුළ සතුරා සහ මිතුරා අතර බෙදුම මැකී යයි.

මනුෂ්‍යත්වය පමණක් ඉතිරි වේ.

අනුකම්පාව යනු කුමක්ද?

සහවේදනය යනු අනෙකාගේ සපත්තු දෙක පැළඳ ටික දුරක් ඇවිදීමයි.

මෝර්පර්ගෝගේ පොත් ඒ පුහුණුව ලබා දෙයි.

අද ලෝකය අපට තොරතුරු ගොඩක් ලබා දෙයි.

නමුත් වෙනත් කෙනෙකුගේ ජීවිතය ඇතුළතින් දැනෙන්නට අවස්ථා අඩුවෙමින් යයි.

ඒ නිසාම මෝර්පර්ගෝගේ පොත් අදට වැදගත්ය.

ඇයි දරුවන් ඔහුට ආදරය කරන්නේ?

ළමයින් ඔහුගේ පොත්වලට ආදරය කරන්නේ ඔවුන්ට එහි පාඩම් පෙනෙන්නේ නැති නිසාය.

ඔවුන්ට පෙනෙන්නේ කතාවයි.

නමුත් කතාව අවසන් වූ පසු ඔවුන් වෙනස් වෙති .

අශ්වයෙකුට රිදෙන විට දැනෙන දේ ඔවුන් දනී.

තනි වූ මිනිසෙකුට දැනෙන දේ ඔවුන් දනී.

අහිමි වීමේ වේදනාව ඔවුන් දනී.

එය පාඩමක් නොවේ.

එය අත්දැකීමකි.

මෝර්පර්ගෝගේ සැබෑ උරුමය

වෙනත් ජීවිතයක් තුළ මොහොතකට ජීවත් වීමේ හැකියාව මෝර්පර්ගෝ අපට ලබා දෙයි .

සමහර විට සාහිත්‍යයේ උසස්ම කාර්යය එය විය හැකිය.

මිනිසුන්ව වඩා බුද්ධිමත් කිරීමට වඩා හොඳ මිනිසෙක් කිරීම වඩා වැදගත් විය හැකිය .