ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්-අපොන්-ඒවන්හි (Stratford-upon-Avon) පිහිටි ෂේක්ස්පියර්ගේ උපන් නිවසේ ඇති කෞතුකාගාරය හරහා ඇවිද ගියෙමි

ඒ වීදුරු පෙට්ටිවල සුරක්ෂිතව තබා ඇති පැරණි වස්තූන් මගේ සිතට යමක් මුමුණනවා දැනින .

මේ මිනිසා කාලය හරහා ඇවිද ගිය ආකාරය ඔබට දැනෙනවාද ?

ඔහුගේ දෙපා එලිසබෙතීය එංගලන්තයේ පස් මත තිබුණද, ඔහුගේ මනස සැරිසැරුවේ පුරාණ රෝමයේ වීදිවලය; රජ මාලිගාවල, ලේ වැගිරෙන යුද භූමිවල සහ මිනිස් හදවත්වල අඳුරුතම කොන්නලය. ඉතිහාසය යනු ඔහුට වියළි සිදුවීම් පෙළක් හෝ ලේඛනයක් නොවුණි. ඔහු ඉතිහාසයෙන් ගිනිපුපුරු අරගෙන, ඒවාට මිනිස් හුස්ම දුන් ෂේක්ස්පියර් .

ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍ය හරහා පුරාණ රෝමය නැවත ජීවමාන වන ආකාරය…

🗡️ 1. Julius Caesar — මිතුරෙකුගේ අතේ සැඟවුණු පිහිය
රෝමය බලවත් වෙයි; ඒ සමඟම ජුලියස් සීසර් තවත් බලවත් වෙයි. ඒ බලය රට බේරා ගනීවිද, නැත්නම් රට විනාශ කර දැමාවිද?

මෙහිදී Brutus වැනි චරිතයක් අප ඉදිරියේ මතුවේ. ඔහු තම මිතුරාට පණ මෙන් ආදරය කරන, නමුත් ඊටත් වඩා තම රටට ආදරය කරන මිනිසෙකි. ඒ දෙක එකිනෙකට විරුද්ධ වූ විට මිනිසෙකු තෝරාගන්නේ කාවද—තමන්ගේ ආදරණීය මිතුරාවද, නැතහොත් මාතෘ භූමියද?

Julius Caesar කියවන්න පටන් ගත් විට ඔබට පෙනෙන්නේ රෝමයේ දේශපාලනය පමණක් නොවේ; මිනිස් සිතේ ඇති සංකීර්ණ දෙබිඩි බවයි.

👑 2. Antony and Cleopatra — ආදරය රාජ්‍යයකට වඩා විශාල වූ විට
ඊළඟට අපට හමුවන්නේ Mark Antony සහ Cleopatra ය. එක් පැත්තක ප්‍රබල රෝමයේ බලයයි; අනෙක් පැත්තේ ඊජිප්තුවේ මෝහනීය රැජිනයි.

ඒ දෙක අතරින් මතුවන ආදරය සරල පෙම් කතාවක් නොවේ. එය බලයට, රාජ්‍යයට, කීර්තියට සහ යුද්ධයට මුහුණ දෙන දැවැන්ත ආදරයකි. ක්ලියෝපැට්රා යනු නිහඬව බලා සිටින කාන්තාවක් නොවේ—ඇගේ පැමිණීමම මුළු වේදිකාවම පුරවාලයි. ඇන්තනි තමන්ගේ ලෝක දෙක අතර ඉරිතැලෙමින් අසරණ වෙයි.

ආදරය ඔබේ බලය බවට පත්විය හැකිද? නැතහොත් එය ඔබේ විනාශයේ ආරම්භයද?

මෙය කියවා බලන්න. ඉන්පසු ඇන්තනි සහ ක්ලියෝපැට්රාගේ ආදරය ගැන ඔබේම තීන්දුවක් දෙන්න!

🛡️ 3. Coriolanus — වීරයෙකුට ජනතාව අවශ්‍ය වූ විට
ඊළඟට එන Coriolanus යනු තවත් තියුණු කතාවකි. කොරියෝලානස් යනු යුද භූමියේ සිංහයෙකි. ඔහුට බියක් නැත, සතුරා ඉදිරියේ පසුබැසීමක් නැත. නමුත් ඔහුට එක දෙයක් නැත: ජනතාවගේ හදවත දිනාගැනීමේ හැකියාව.

ඔහු යුද්ධ දිනයි, නමුත් ජනතාව සමඟ කතා කිරීමට හෝ ඔවුන්ගේ සිත් දිනාගැනීමට අපොහොසත් වෙයි. එතැනින් ෂේක්ස්පියර් අපට අමුතු කැඩපතක් අල්ලයි:

බලවත් මිනිසෙකු වීමත්, හොඳ නායකයෙකු වීමත් එකම දෙයක්ද?

අද දේශපාලනයේ සිටින මිනිසුන් දෙස බලද්දී, මේ නාට්‍යය වසර සිය ගණනකට පෙර ලියන ලද්දක් බව අමතක වී යනු ඇත.

🌑 4. Titus Andronicus — ෂේක්ස්පියර්ගේ අඳුරුම කොන
අවසානයේ අපි Titus Andronicus වෙත පැමිණෙමු. මෙතැනින් අපි ඇතුළු වන්නේ ෂේක්ස්පියර්ගේ අඳුරුතම පැත්තටයි.

එක් පළිගැනීමක් තවත් පළිගැනීමක් බිහිකරයි. පවුල් දෙකක් වෛරයේ ගින්නට වැටී දැවී යයි. බලය සහ පළිගැනීම අතර මිනිස්කම ටිකෙන් ටික දියවී යයි. මෙය සුවපහසු කියවීමක් නොවන බව ඇත්තය. නමුත් මිනිසාගේ අඳුරු පැත්ත ගැන ෂේක්ස්පියර් කොතරම් නිර්භීතව ලියා තිබේදැයි දැනගැනීමට නම්, මෙය මඟ නොහැරිය යුතුය.

📖 අවසන් සිතුවිල්ල: ෂේක්ස්පියර්ගේ මැජික් එක
ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්හි ඒ නිවසේ සිට ආපසු එන විට මගේ සිතට ආවේ මෙයයි:

ෂේක්ස්පියර් අපට ඉතිහාසය උගන්වන්නේ නැත; ඔහු ඉතිහාසයේ මිනිසුන් අප ඉදිරියේ නැවත ජීවත් කරවයි.

සීසර් අප ඉදිරියේ නැවත නැගී සිටියි.

ක්ලියෝපැට්රා ඇගේ අභිමානයෙන් වේදිකාව පුරවයි.

ඇන්තනි ආදරය සහ බලය අතර සිරවෙයි.

කොරියෝලානස් තමන්ගේම අභිමානය සමඟ සටන් කරයි.

ටයිටස් පළිගැනීමේ ගිනිගොඩට ඇද වැටෙයි.

ඒවා අවුරුදු සිය ගණනක් පැරණි කතා වුවද, පිටු පෙරළන විට අපට දැනෙන්නේ ඒ මිනිසුන් අපේ කාලයේම ජීවත් වනවා වැනි හැඟීමකි.

ඔබට ෂේක්ස්පියර් ගැන මතක තියෙන්නේ පාසල් විභාගයකට කටපාඩම් කළ නමක් ලෙස විතරක් නම්—එතැනින් නවතින්න එපා.

Julius Caesar පොතෙන් පටන් ගන්න.

ඊළඟට Antony and Cleopatra කියවන්න.

ඉන්පසු Coriolanus බලන්න.

අවසානයේ, ඔබට ධෛර්යය තිබේ නම් Titus Andronicus කියවා බලන්න.

පැරණි රෝමය සොයා යන ගමනක් ලෙස පටන් ගත්තද, අවසානයේ ඔබට හමුවන්නේ රෝමය පමණක් නොවේ…

ඔබට හමුවන්නේ “මිනිසාය”. ඔබට හමුවන්නේ “ඔබමය”.