මම ඔහුව මුලින්ම දුටුවේ මුහුදු වෙරළේදීය. සන්ධ්‍යාවේ හිරු මුහුදට වැටෙමින් තිබුණි. සුළඟ මෘදුය. දුරින් ළමයින් කිහිප දෙනෙක් වැලි මාලිගා හදමින් සිටියහ. ඔහු තනිවම වාඩි වී සිටියේය.

උසය. ඉතා උසය. පැරණි කතාවකින් පිටතට ආ යෝධයෙකු මෙන් පෙනුණි. මට එකවරම මතක් වූයේ ඔහු ලියූ The BFG නවකතාවයි. එහි සිටින Big Friendly Giant. මම ඔහු අසලට ගොස් වාඩි වුණෙමි.

“ඔබ රෝල්ඩ් ඩාල් නේද?” මම ඇසුවෙමි.

ඔහු මද සිනාවක් පෑවේය.

“ඔව්. නමුත් ඔබ මාව හඳුනාගත්තේ කොහොමද?”

“ඔබ ලියූ යෝධයා වගේම ඔබත් පෙනෙනවා.”

ඔහු හඬ නගා සිනාසුණේය.

එය මට පුදුමයක් නොවීය.

රෝල්ඩ් ඩාල් යනු සාමාන්‍ය ලේඛකයෙකු නොවේ.

ඔහු ළමා සාහිත්‍යයේ ජාතික වීරයෙකි.

සමහරුන්ට ඔහු ළමා ලෝකයේ ෂේක්ස්පියර්ය.

තවත් සමහරුන්ට ඔහු පරිකල්පනයේ වෝල්ට් ඩිස්නි ය.

නමුත් මට නම් ඔහු හැම විටම පෙනෙන්නේ කතන්දර කියන යෝධයෙකු ලෙසය.

රෝල්ඩ් ඩාල් කවුද?

1916 දී වේල්සයේ උපන් ඩාල්ගේ දෙමාපියන් නෝර්වේ ජාතිකයෝ වූහ.

ඔහුගේ ළමා කාලය සැපවත් එකක් නොවීය.

පාසලේදී දැඩි දඬුවම් ලැබීය.

අසාධාරණ ගුරුවරුන් හමුවිය.

බියකරු නේවාසික පාසල් ජීවිතයක් ගත කළේය.

පසුව ඔහු ගුවන් නියමුවෙකු ලෙස දෙවන ලෝක යුද්ධයට සහභාගී විය.

ගුවන් අනතුරකින් මරණයෙන් බේරුණේය.

පසුව ලේඛකයෙකු විය.

නමුත් ඔහුගේ ජීවිතයේ විශාලතම ජයග්‍රහණය වූයේ ළමයින් වෙනුවෙන් ලිවීමය.

ඔබ ඔහුගේ කෘති දැනටමත් දන්නවා ඇති

ඔබ රෝල්ඩ් ඩාල් නම නොදන්නා විය හැකිය.

නමුත් ඔහුගේ කතා දන්නවා ඇති.

චොකලට් කර්මාන්තශාලාවක් උරුම කර ගන්නා දුප්පත් ළමයෙකුගේ කතාව?

ඒ Charlie and the Chocolate Factory.

අසාමාන්‍ය බුද්ධියක් ඇති කුඩා දැරියක්?

ඒ Matilda.

යෝධයෙකු සමඟ මිතුරු වන දැරියක්?

ඒ The BFG.

විශාල පීච් ගෙඩියක ගමන් කරන පිරිමි ළමයෙක්?

ඒ James and the Giant Peach.

අදත් ලෝකයේ මිලියන ගණනක් ළමයින් මේ කතා කියවති.

චිත්‍රපට නරඹති.

ඔහුගේ චරිත සමඟ සිනාසෙති.

ඔහුගේ නිර්මාණශීලීත්වය ආවේ කොහෙන්ද?

මම එදින ඔහුගෙන් ඇසුවේ එම ප්‍රශ්නයයි.

“ඔබේ අදහස් එන්නේ කොහෙන්ද?”

ඔහු මුහුද දෙස බලා සිටියේය.

“මම පොඩි කාලේ මට හමුවුණු අය මතකද?”

ඔහු ඇසුවේය.

“දරුණු ප්‍රධානෝපදේශකයෝ. අමුතු නෑදෑයෝ. විහිළුකාර මිතුරෝ. බලහත්කාර වැඩිහිටියෝ.”

ඔහු මදක් නැවතී සිනාසුණේය.

“මම ඔවුන්ව අමතක කළේ නැහැ.”

එවිට මට මතක් විය.

Matilda හි බියකරු Miss Trunchbull.

Charlie හි ලෝභී ළමයින්.

The Witches හි මායාකාරියන්.

ඩාල් ලියන්නේ මැජික් ගැන පමණක් නොවේ.

ඔහු ලියන්නේ වැඩිහිටියන්ගේ ලෝකය ළමයින්ගේ ඇස්වලින් දැකීම ගැනයි.

රහස

“ඉතින් රහස ඒකද?” මම ඇසුවෙමි.

“මතකය?”

ඔහු හිස සැලුවේය.

“නැහැ.”

“එහෙනම්?”

ඔහු වැලි මත කුඩා රවුමක් ඇන්දේය.

“බොහෝ වැඩිහිටියෝ වැඩිහිටියන් වෙනවා.”

“ඒක සාමාන්‍ය දෙයක් නේද?”

“ඔව්,” ඔහු කීවේය.

“නමුත් මම උත්සාහ කළේ ළමයෙක්ව මරන්න එපා කියලා.”

මට ඒ මොහොතේ ඔහුගේ සියලුම කෘති තේරුම් ගියේය.

රෝල්ඩ් ඩාල්ගේ නිර්මාණශීලීත්වය ආවේ මහා බුද්ධිමය න්‍යායන්ගෙන් නොවේ.

ඔහු ළමා ලෝකයෙන් පිටව ගොස් නැත.

ඔහු තවමත් එහි ජීවත් විය.

ඇයි ඔහු තවමත් ඉහළින්ම සිටින්නේ?

අද කෘතිම බුද්ධිය ඇත.

වීඩියෝ ක්‍රීඩා ඇත.

ටික්ටොක් ඇත.

යූටියුබ් ඇත.

නමුත් රෝල්ඩ් ඩාල් තවමත් කියවෙයි.

හේතුව සරලය.

තාක්ෂණය වෙනස් වේ.

ළමා හදවත වෙනස් වන්නේ නැත.

අදත් ළමයින්ට පුදුම වීමට අවශ්‍යය.

අදත් ඔවුන්ට යෝධයෝ අවශ්‍යය.

චොකලට් කර්මාන්තශාලා අවශ්‍යය.

මැජික් අවශ්‍යය.

අසාධාරණයට එරෙහිව නැගී සිටින කුඩා වීරයෝ අවශ්‍යය.

රෝල්ඩ් ඩාල් ඒ සියල්ල දුන්නේය.

සූර්යයා මුහුද තුළ අතුරුදන් විය.

මම නැගී සිටියෙමි.

“ඔබ ලෝකයේ විශිෂ්ටතම ළමා ලේඛකයෙක් කියලා මිනිස්සු කියනවා,” මම කීවෙමි.

ඔහු සිනාසුණේය.

“නැහැ.”

“එහෙනම්?”

“මම තවමත් කතන්දරවලට ආදරය කරන ලොකු ළමයෙක්.”

ඔහු වෙරළ දිගේ ඇවිද ගියේය.

මම ඔහු දෙස බලා සිටියෙමි.

එවිට මට තේරුණේ රෝල්ඩ් ඩාල්ගේ මහා රහස මෙය බවය.

ඔහු කතන්දර ලිව්වේ නැත.

ඔහු ලෝකය නැවතත් පුදුම සහගත තැනක් බවට පත් කළේය.