මීට වසර කිහිපයකට පෙර මම මහනුවර සිට කොළඹ බලා යන දුම්රියක වාඩි වී සිටියෙමි.

කවුළුවෙන් එපිට කඳු පසුපසට ගලා යයි. තේ වතු, උමං මාර්ග, කුඩා දුම්රිය ස්ථාන එකින් එක අතුරුදන් වෙයි.

දුම්රිය ගමන්වල තිබෙන්නේ අමුතු මායාවකි.

ඔබ කොහේවත් නැති තැනක සිටී.

එමෙන්ම ඔබ කොහේ හෝ යමින්ද සිටී.

එවැනි ගමන්වලදී සිතද දුම්රියට වඩා දුර ගමන් කරයි.

එදා මගේ සිත ගියේ එංගලන්තයටය.

1990 වසරටය.

මැන්චෙස්ටර් සිට ලන්ඩන් බලා යමින් තිබූ ප්‍රමාද වූ දුම්රියකටය.

එහි වාඩි වී සිටියේ රැකියාවක් නොමැති, අනාගතය ගැන අවිනිශ්චිත තරුණ කාන්තාවකි.

ඇගේ නම ජේ. කේ. රෝලින්ය.

දුම්රිය ප්‍රමාද විය.

පැය ගණනක්.

ජංගම දුරකථන නොතිබුණි.

ලැප්ටොප් නොතිබුණි.

කාලය ගත කිරීමට තිබුණේ සිත පමණි.

එවිට ඇගේ සිතට ඇතුල් වුනේ කොළු ගැටයෙකි .

කණ්නාඩි දමාගත්, තරමක් කෙට්ටු, සාමාන්‍ය පෙනුමක් ඇති පිරිමි ළමයෙක්.

නමුත් ඔහු තුළ රහසක් තිබුණි.

ඔහු සතුව අසාමාන්‍ය මායාමය බලයක් තිබුණි.

එහෙත් ඒ බව ඔහුම දැන සිටියේ නැත.

ඔහුගේ සැබෑ අනන්‍යතාව ඔහුටම රහසක්ව තිබුණි.

එම පිරිමි ළමයාගේ නම හැරී පොටර්ය.

එතැන් සිට ලෝකයේ වඩාත්ම සාර්ථක ළමා සාහිත්‍ය විශ්වයක් උපත ලැබුණි.

රෝලින්ගේ සැබෑ රහස

බොහෝ අය හිතන්නේ හැරී පොටර්ගේ සාර්ථකත්වය මැජික් නිසා බවය.

නමුත් මම හිතන්නේ රෝලින්ගේ මායාමය නිර්මාණයට වෙනත් තේරුමක් තිබුන බවය .

ඇය නිර්මාණය කළේ මායාකාර පිරිමි ළමයෙකු නොවේ.

තමන් තුළ ඇති විශේෂ හැකියාව ගැන තවමත් නොදන්නා පිරිමි ළමයෙකුය.

ඒ නිසාම ලෝකය පුරා මිලියන ගණනක් ළමයින් හැරී පොටර් සමඟ සම්බන්ධ විය.

මන්ද සෑම ළමයෙකුම තම ජීවිතයේ කිසියම් අවස්ථාවක මෙසේ සිතයි.

“සමහර විට මමත් විශේෂ කෙනෙක් වෙන්න ඇති.”

“සමහර විට තවමත් මම මාවම සොයාගෙන නැහැ.”

හැරී පොටර්ගේ කතාව ඇත්තටම එයයි.

මැජික් සොයා ගැනීමේ කතාවක් නොවේ.

තමන්ව සොයා ගැනීමේ කතාවකි.

ජේ. කේ. රෝලින් කවුද?

1965 දී උපන් රෝලින් කුඩා කල සිටම කතා ලිවීමට ආදරය කළාය.

නමුත් ජීවිතය ඇයට පහසු නොවීය.

විවාහය බිඳ වැටුණි.

ඇය තනි මවක් බවට පත් වූවාය.

ආර්ථික අපහසුතා තිබුණි.

රැකියාවක් නොතිබුණි.

සමහර දිනවල ඇය කැෆේවල වාඩි වී කෝපි කෝප්පයක් පානය කරමින් අසල හැරී පොටර් ලියමින් සිටියාය.
ඇගේ නිවස උණුසුම් කර ගැනීමේ හැකියාවක් අයට නොවීය

ඇගේ මුල් කෘතිය ප්‍රකාශකයන් කිහිප දෙනෙකුම ප්‍රතික්ෂේප කළහ.

එහෙත් ඇය නතර වූයේ නැත.

සමහර විට රෝලින්ගේ ජීවිතයම හැරී පොටර් කතාවක් විය හැකිය.

ඇය භාවිත කළ කතාන්දර මැජික්

රෝලින්ගේ විශේෂත්වය වන්නේ ඇය චරිත පමණක් නිර්මාණය නොකිරීමය.

ඇය සම්පූර්ණ ලෝකයක්ම නිර්මාණය කළාය.

හොග්වර්ට්ස්.

ක්විඩිච්.

ග්‍රිෆින්ඩෝර්.

ස්ලිතරින්.

මන්ත්‍ර.

මායාකාර ඉතිහාසය.

නීති.

සම්ප්‍රදායන්.

පාඨකයාට එය පොතක් ලෙස නොපෙනේ.

එය ඇත්තටම කොහේ හෝ පවතින ලෝකයක් ලෙස පෙනේ.

එය විශිෂ්ට ලේඛකයන්ගේ ලක්ෂණයකි.

ඔවුන් කතා නොලියති.

ඔවුන් ලෝක නිර්මාණය කරති.

දුම්රියක උපන් අදහසක්

මහනුවර සිට කොළඹ බලා යන දුම්රිය තවමත් ඉදිරියට ඇදී යයි.

කවුළුවෙන් එපිට කඳු අතුරුදන් වෙයි.

මම සිතන්නේ රෝලින් ගැනයි.

ලෝකයේ වඩාත්ම ජනප්‍රිය සාහිත්‍ය චරිතයන්ගෙන් කෙනෙකු උපත ලැබුවේ විශ්වවිද්‍යාල දේශන ශාලාවක නොවේ.

සාහිත්‍ය සම්මන්ත්‍රණයක නොවේ.

ප්‍රමාද වූ දුම්රියකය.

එක් සිතුවිල්ලකය.

එක් ප්‍රශ්නයකය.

“තමන් සතුව මායාමය බලයක් තිබෙන නමුත් ඒ බව නොදන්නා පිරිමි ළමයෙකු ගැන කතාවක් වුණොත්?”

සමහර විට නිර්මාණශීලීත්වය එසේ විය හැකිය.

එය මහා සැලසුම්වලින් ආරම්භ වන්නේ නැත.

එය කුඩා අදහසකින් ආරම්භ වේ.

නමුත් හොඳ ලේඛකයෙකු එය හඳුනා ගනී.

රෝලින් එය හඳුනා ගත්තාය.

ඇය එය අල්ලා ගත්තාය.

ඉතිරි කතාව ලෝකය දනී.

අදත් ලෝකයේ කොහේ හෝ දුම්රියක, තවත් කෙනෙකුගේ හැරී පොටර් තවමත් උපත ලබමින් සිටිනවා විය හැකිය.