ඉන්දියානු සාහිත්‍යය ගැන කතා කරන විට විචාරකයන් බොහෝ විට සල්මන් රුෂ්ඩි, අරුන්දති රෝයි හෝ අමිතාව් ඝෝෂ් ගැන කතා කරති. නමුත් දුම්රියේ, විශ්වවිද්‍යාල නේවාසිකාගාරයක, බස් නැවතුම්පොළක
අපි හැමෝම පුරුදු ගැන දන්නවා. උදේ වේලාසනින් නැගිටීම හොඳයි. දිනපතා කියවීම හොඳයි. ව්‍යායාම කිරීම හොඳයි. වැඩ කල් නොදමා කිරීමත් හොඳයි. නමුත් ගැටලුව දැනුම නොවේ. James
ලෝක සාහිත්‍යයේ දරුවෙක් කළ සංවේදිතම ඉල්ලීම මෙය විය හැකිය . “Please, sir, I want some more.” එය පැවසුවේ කුඩා අනාථ දරුවෙකු වූ ඔලිවර් ට්විස්ට්ය. ඔහු
මම ඉතාලියේ සිතියමක් විවෘත කරලා Fontamara කියන ගම සොයන්න පටන් ගත්තා. උතුර බැලුවා. දකුණ බැලුවා. අබ්රුසෝ කඳුකරය විශාල කරලා බැලුවා. නමුත් ෆොන්ටමාරා හමු වුණේ නැහැ.
The Shadow Lines අමිතව් ඝෝෂ්ගේ ලෝකයට ඇතුළු වීමට ඇති හොඳම දොරටුව මෙයයි. දේශසීමා, මතකය, පවුල් සම්බන්ධතා සහ ජාතිකත්වය පිළිබඳ ගැඹුරු නවකතාවකි. ශ්‍රී ලාංකික පාඨකයෙකුට වඩාත්
ඇය උපන්නේ කොළඹ එහෙත් මේ වන කොට ලෝකයේ බොහෝ තැන්වල ඇය කතාබහට තේමාවක් . “මේ ලේඛිකාව ගැන ලියන්න පුළුවන්ද?” මිතුරෙක් ගෙන් කාරුණික ඉල්ලීමක් මොකද්ද හේතුව
සමහර ලේඛකයන් අපව අලුත් ලෝකවලට රැගෙන යති. සමහර ලේඛකයන් අපට අමතක නොවන චරිත හඳුන්වා දෙති. නමුත් කැතී ග්ලාස් කරන්නේ ඊට වඩා වෙනස් යමකි . ඇය
අනයිස් නින් ලියා ඇත්තේ කාන්තා ලෝකයේ ඇතුළු හදවතයි . 1903 දී ප්‍රංශයේ උපත ලැබූ Anaïs Nin ස්පාඤ්ඤ-කියුබානු පියෙකු සහ ප්‍රංශ මවකගේ දියණියකි. ඇයගේ ළමා වියේදී
“සිනාසෙති ඔවුන් මදහසින් නලියති මේ විලංගු බර අඩුවෙන හිත ගත හිරකරන විලංගු සදාහටම ලිහෙන දවසක් උදාවෙතැයි ප්‍රමුදිතව සිනාසෙති මිහිතලේ අසරණුන්. මේ පද කිහිපය ලියා තිබුණේ
අපි බොහෝ දෙනා අන්තර්ජාල වංචාව ගැන සිතන්නේ බැංකු ගිණුම් හැක් කිරීමක්, ක්‍රෙඩිට් කාඩ්පත් තොරතුරු සොරකම් කිරීමක් හෝ ව්‍යාජ වෙබ් අඩවි ඔස්සේ සිදුවෙන හොරකම් ලෙසිනි .
